Ekmek Olmadan Yaşamak

Ekmek; Türk insanı olarak nasıl da damarlarımıza kadar işlemiş bir besindir değil mi ? Türk sofralarında ekmek hep vardır; artık günümüzde ekşi maya, karabuğday, çavdar, tam buğday gibi alternatifleri ile de popülerliğini korumaya devam ediyor 🙂

Benim ekmeği hayatımdan çıkartmaya başlamam glutensiz beslenmeye geçtiğimden çok çok önce başladı. Yemeğin yanında yenilen ekmeği gereksiz bir karbonhidrat alımı gördüğüm için önce onu kestim. Bu kısmı çok zor olmadı. Tabi en büyük mücadele kahvaltımdan ekmeği çıkartma aşamasında verildi 🙂 Yıllarca damarlarınıza işlemiş kahvaltıda ekmek yeme alışkanlığından kurtulmak kolay değildi. Beslenme ile ilgili herşeyde olduğu gibi bunda da bedeni alıştırmak gerekiyordu. Başta dilim adedi azalttım. Sonraları yumurta adedimi 1’den 2’ye çıkarttım yanına yediğim besinlerle ekmek olmadan da doymaya başladığımı farkettim. Bunu farketmek aslında ekmek olmadan da doyabileceğim hissini içselleştirmemdeki ilk adımdı.

Zamanla ekmek tamamen hayatımdan çıktı. Daha sonra zaten glutensiz beslenmeye geçtim. Glutensiz beslenmede tabi ki gözdemiz karabuğday. Başta karabuğdaylı ekşi mayalı ekmekleri denedim. Açıkçası tadları güzel olsa da bana sindirim anlamında çok iyi gelmedi. Bunun yerine içinde ekşi maya olmadan ne yapılabilir diye baktım. Şu an daha çok karabuğday pancake ve karabuğday kek yaparak hayatıma devam ediyorum. Pancake çok sade ve ince oluyor, kahvaltıda birşey sürmek istersem genelde onunla tüketiyorum. Karabuğday kek ise daha çok ekmeğe benzer birşey canım çekerse tükettiğim bir besin. Her ikisinin tarifini de tuzlular başlığı altında bulabilirsiniz.

Sevgiler,

Burcu

Şekersiz Hayata Geçişim

Şekersiz Hayata Geçişim Uzun Sürdü

20’lı yaşlarımda tatlıya o kadar düşkündüm ki , normal yemek öğünlerimi sırf sonunda tatlı yiyebilmek için az tutardım. Mutlaka her yemeğin sonunda bir tatlı yerdim. Peki sonra ne oldu ? Her yerde beyaz şekerin kötülüğü bas bas bağırılmaya başladı. Keza ailemizde bazı sağlık sıkıntıları yaşandı. Bunları etkisi ile kendi kendime şekeri azaltmaya başladım. Önce her tatlıyı değil sadece bazı kaliteli olduğunu düşündüğüm ve benim için en dayanılmaz olanları yiyerek azalttım. Neye dayanamıyordun diyebilirsiniz 🙂 Başta macaron olmak üzere cheesecake, brownie, tiramusu gibi tatlılar favorimdi. Bir de tabi acıbadem kurabiyesi, Nişantaşı’nda konak pastanesi vardı ordan her öğlen alıyordum; şimdi çok acayip geliyor her öğlen acıbadem kurabiyesi alıyor olmak 🙂

Azaltsam da özellikle öğlen yemekten sonra kan şekerim çok düşüyor, çok halsizleşiyor ve mutlaka tatlı birşey yemeye ihtiyaç duyuyordum. Bu genelde yanımda olan çikolatalar ile oluyordu. Sonraları bu çikolataları hurma ile değiştirmeye başladım. Bazen kuru incir de tüketebiliyordum. Bu şekilde en azından işlenmiş tatlılara olan ihtiyacım azalmıştı. Bu işlenmiş şekerle yapılmış tatlılardan kuru meyvelere geçiş dönemim baya bir sürdü. E tabi onca yılın alışkanlığını kırmak kolay olmuyor. Daha sonra kuru meyveleri hatta meyveleri de çok çok az tükettiğim eliminasyon diyetine başladım. Eliminasyon diyeti sadece şeker konusunda değildi ama kan şekerimi düzenlemek önemli noktalardan biriydi.

1,5 ay boyunca tatlı olarak sadece ara öğünde fırında ısıttığım iki dilim elmayı tükettim. Meyveleri çiğ tüketmemem gerekiyordu bu nedenle fırına koyuyordum. Aslında yanında ceviz ve üstüne de tarçın ile beraber yediğimde bir nevi elma turtası yemiş gibi hissediyordum:) Bu 1,5 ay gerçek anlamda şekerimi dengeledi. Zaten bunu kan değerlerime baktırdığımda da gördüm. Öğlenleri uykumun gelmesi kalktı, aniden gelen tatlı ihtiyaçları ortadan kalktı. Yine bir kez daha gördüm ki beslenme çok ama çok önemli.

Diyetin ilerleyen kısımlarında dışarıda bir pastanede beyaz şeker içermeyen sağlıklı bir kek tüketmek istedim ama içerisinde o kadar çok elma suyu konsantresi koymuşlardı ki , tatlılığından yiyemedim. Aslında bir keki veya pastayı o kadar tatlandırıcıya boğmamıza gerek yok. Beyaz şeker zaten kötü ama diğer doğal bulduğumuz tatlandırıcıları da bocalama koymanın bize hiçbir faydası olmuyor. Sadece kendimizi kandırmış oluyoruz. Esas yapılması gereken bedenimizi az tatlıya alıştırmak , inanın şekeri kontrol altına aldığınızda daha önce yediğiniz tatlıların hepsi size aşırı tatlı gelecek ve bir daha yiyemeyeceksiniz. Herşey bedeni alıştırmaktan ibaret. Ben de tariflerde tatlandırıcıları hem doğal hem de az tutmaya çalışıyorum.

Herkesin şekerden uzaklaşabilmesi dileğiyle..

Sevgiler,

Burcu

Design a site like this with WordPress.com
Get started